Straż Duchowa przy Sercu Maryi

Komunia duchowa i tajemnica Komunii.

Błogosławiony Honorat zachęcał należących do Straży Serca Maryi do częstego przystępowania do Komunii świętej, a jeśli jest to niemożliwe, to do praktykowania „Komunii duchowej”. W jego czasach przystępowanie do codziennej Komunii nie było czymś oczywistym, a papieskie dekrety o częstym i codziennym przystępowaniu do Komunii świętej były prawdziwą duchową rewolucją tamtej epoki.

Duchowa Komunia była praktyką mającą pomóc ludziom w budowaniu więzi z Chrystusem i z tajemnicą Eucharystii. Polega ona na podtrzymywaniu w sobie pragnienia przyjęcia Komunii sakramentalnej oraz wzbudzenie większej miłości do Boga. Komunią duchową jest każda czynność, która ma podtrzymać pamięć o Chrystusie, i która jest zjednoczeniem z Nim poprzez wiarę i miłość. Ta ukształtowana w średniowieczu praktyka pobożnościowa wyrażała się na wiele sposobów. Mogło to być na przykład pobożne uczestnictwo we Mszy św., wpatrywanie się w Hostię, manifestowanie wiary w rzeczywistą obecność Chrystusa w Eucharystii czy rozważanie Męki i Śmierci Zbawiciela. Najważniejszym elementem Komunii duchowej stało się jednak pragnienie Najświętszego Sakramentu, czyli „komunia z pragnienia”, dokonywana z miłości do Boga. Podkreślano, że Komunia duchowa, choć nie równa się Komunii sakramentalnej, to również przynosi pewne owoce, takie jak: utwierdzanie więzi z Chrystusem, przygotowanie się do Komunii sakramentalnej, pogłębiona refleksja i skupienie, okazywanie miłości, pomoc w trudach codziennego życia, w cierpieniu, w walce z pokusami. Jej zaletą jest to, że może być ponawiana w każdej chwili i w dowolnej ilości. Widzimy zatem, że jest to wyjątkowy rodzaj modlitwy – zaproszenie Chrystusa do Swego serca i życia, wejście w czuwanie i trwanie w obecności Boga. Jest to również kształtowanie własnej duchowości w łączności z tajemnicą Eucharystii oraz wokół idei komunii jako uczestnictwa w życiu Trójcy Świętej, która kształtuje Kościół od samego początku.

Sam termin „Komunia” (łac. Communio) od starożytności chrześcijańskiej oznaczał wspólnotę Kościoła, a dokładniej wspólnotę z Bogiem i innymi chrześcijanami, która podtrzymywana jest wspólnym uczestnictwem w Słowie, Eucharystii i sakramentach. Komunia to współdziałanie i obdarowywanie siebie nawzajem w wymiarze duchowym i materialnym. Najdoskonalsza Komunia istnieje pomiędzy Osobami Trójcy Świętej. Doświadczają jej też wszyscy zbawieni trwający we wspólnocie życia i miłości z Trójcą, z aniołami i świętymi.

Komunia dotyczy również natury Kościoła jako wspólnoty ludzi z Bogiem i jest sakramentem zjednoczenia ludzi z Nim. Termin „Komunia” wskazuje ponadto na zjednoczenie wierzących z Trójcą Świętą poprzez przyjęcie Chrystusa w Eucharystii, a także na modlitwę, która jest trwaniem chrześcijanina w jedności z Bogiem. Sobór Watykański II oparł swoją wizję Kościoła jako Communio na trzech obrazach: Kościół jako Ciało Mistyczne, jako Lud Boży oraz jako Sakrament. Wskazywał tym samym na komunijny charakter Kościoła. Kościół jest Komunią, ponieważ jest Ludem Bożym wszczepionym w Chrystusa i pozostaje w żywej relacji z Nim. Tym, co w Kościele najwyraźniej pokazuje tę jedność i wspólnotę, jest Eucharystia oraz życie braterskie. Dla chrześcijanina niezwykle ważną powinna być idea „bycia w komunii z…” (z Bogiem, z Chrystusem, z braćmi etc.). Chrześcijanin wchodzi w tę wspólnotę/komunię z Chrystusem i buduje ją dzięki Eucharystii. Dlatego w życiu duchowym ważna jest Komunia sakramentalna, jak również Komunia duchowa – obie pomagają trwać w życiodajnej więzi z Bogiem, który pragnie dawać się człowiekowi.

Na przestrzeni dziejów papieże i święci zachęcali, aby chrześcijanie, zwłaszcza gdy trudno im przyjąć eucharystyczny pokarm jako sakrament, przyjmowali go przynajmniej pragnieniem. W ten sposób Komunia duchowa będzie pokarmem dla pragnących, chlebem ducha dla głodujących oraz doświadczeniem bliskości Chrystusa eucharystycznego. Dzięki temu wierzący będący w stanie łaski uświęcającej może napełnić się Duchem Świętym, zjednoczyć z Chrystusem i przygotować do przyjęcia Komunii sakramentalnej.

Komunia duchowa to łączenie się z Chrystusem myślą i sercem. To modlitwa, podczas której w dowolnych słowach wyznajemy wiarę w obecność Chrystusa w tajemnicy Eucharystii, zapewniamy o naszej miłości, żałujemy za grzechy i zapraszamy Go do naszego serca i życia. Powinna to być modlitwa pełna synowskiej ufności i zawierzenia. Modlitwa ucząca życia tajemnicą Communio.

br. Łukasz Woźniak OFMCap

W czasie tej godziny straż pełnią:

Komentarz Ojca Honorata

Niepokalane Serce Maryi w podróży do św. Elżbiety. Zaledwie spełniła się w Przenajświętszej Panience tajemnica Wcielenia, zaraz poszła z pośpiechem w góry dla nawiedzenia i służenia świętej Elżbiecie. Nie...

więcej

Komentarz Biblijny

W tym czasie Maryja wybrała się i poszła z pośpiechem w góry do pewnego miasta w [pokoleniu] Judy. Weszła do domu Zachariasza i pozdrowiła Elżbietę. Gdy Elżbieta usłyszała pozdrowienie Maryi, poruszyło się dzieciątko...

więcej

Dołącz do nas
i podejmij Straż przy Sercu Maryi

Czy znajdziesz czas w swojej
codzienności na wiarę?

zapisz się do straży

Aktualności

Uroczystość Niepokalanego Serca Maryi

Uroczystość Niepokalanego Serca Maryi

„Serce Maryi jest Sercem Córki Boga Ojca, Matki Syna Bożego, bo więcej w Sercu Jej Pana Jezusa niż w ciele, Oblubienicy Ducha Świętego, który napełniał świętych”  błogosławiony Honorat Koźmiński...

więcej
W sytuacji epidemii Komunia duchowa nabiera szczególnego znaczenia.

W sytuacji epidemii Komunia duchowa nabiera szczególnego znaczenia.

Komunia duchowa i tajemnica Komunii.  Błogosławiony Honorat zachęcał należących do Straży Serca Maryi do częstego przystępowania do Komunii świętej, a jeśli jest to niemożliwe to do...

więcej
Krzyż...

Krzyż...

"Krzyż to godło chrześcijanina; krzyż to reguła, to księga życia, to jedynie pewna droga..." bł. Ojciec Honorat Koźmiński OFMCap

więcej